Меню раздела

4 класс (Разработчик — Даниленко И.А.)

Комплексная работа з тэкстам па раздзелу “Чалавек, космас і Сусвет”

4 клас

  1. Прачытай тэкст Т. Дамаронак “Вартаўнік зорнага неба”

Вартаўнік зорнага неба

Глыбокай ноччу ў поўнай цемры па нябачных усходах на неба ўзнімаўся сівабароды стары чалавек у доўгім паліто. Усё жыццё ён праслужыў начным вартаўніком зорнага неба. Акрамя свайго абавязку ахоўваць зоркі, дзядуля часта праціраў іх крыштальныя паверхні ад бруду і лёду. Вось і цяпер вартаўнік звярнуў увагу на то, што ўсе зоркі пакрыліся шэрай смугой і зледзянелі.

-                     Як заўсёды! – прабурчаў ён сабе пад нос. – Нікому няма справы да зорак. Пакуль я не пратру іх, ніхто і не падумае гэта зрабіць. Як быццам нікому не хочацца, каб у небе свяцілі яркія зоркі!

Крэкчучы і пасапваючы ад стомленасці, стары насілу дабраўся да зорак і тут жа са стараннасцю стаў праціраць іх затуманеныя паверхні. Зорачкі чысціліся ад бруду, ледзяной скарынкі, пачыналі пералівацца і зіхацець, быццам зробленыя з чароўнага крышталю. А лёд, счышчаны з зорак шчоткай дзядулі, ператвараўся ў ваду і ляцеў да зямлі. Кроплі расталай вады гучна грукаліся аб бляшаныя падстрэшкі, дахі дамоў і абудзалі людзей ад сну.

-                     Што гэта так крапае?- дзівіліся яны. – Дажджу на вуліцы быццам бы і няма.

Тым часам не спаў толькі велізарны чорны кот з вялікімі зялёнымі вачамі. Ён сядзеў ля акна і назіраў за небам і за тым, як там адна за адной запальваюцца зоркі. Кот слухаў грукат кропель адталай вады па бляшаным даху сваёй хаты і пра нешта думаў. Гэта быў не просты кот. Ён усё разумеў. Кот ведаў, што у той час адбывалася на небе…

Калісьці мама, рыжая кошка, расказала яму, яшчэ зусім маленькаму кацяняці, пра вартаўніка зорнага неба і пра тое, што гэты незвычайны чалавек кожную ноч узбіраецца на неба, каб вартаваць зоркі. Прайшоў час, маленькі коцік падрос і ператварыўся ў вялікага чорнага ката. Нечакана яго мама кошка памерла і няшчасны кот застаўся зусім адзін. Аднойчы, блукаючы па вуліцах соннага горада, ён убачыў чалавека ў доўгім цёмным паліто. Незнаёмец таксаама заўважыў чорнага ката, які баязліва прыціскаўся да цаглянай сцяны дома. Чалавеку стала шкада небараку. Ён узяў ката на рукі і панёс да сябе.

Гэты незнаёмец быў стары і самотны. Можа быць, таму ён вырашыў узяць бяздомнага ката і даць яму прытулак у сваёй хаце. Паступова кот прывык да свайго гаспадара і яны пасябравалі. Кожную ноч стары апранаў доўгае паліто, насоўваў на вочы палі старога капялюша і кудысьці знікаў. Гледзячы на гэта, кот успамінаў аповед сваёй мамы кошкі і аднойчы зразумеў, што яго гаспадар і ёсць той самы начны вартаўнік зорнага неба…

Вось і цяпер кот сядзеў ля акна ў хаце і глядзеў на цёмнае неба. А яго гаспадар там, наверсе, чысціў зоркі. Нарэшце, усе нябесныыя светлякі былі вычышчананы ад шэрай смугі і ад лёду. Засталася апошняя, цьмяная, уся пакрытая лёдам.

-                     І чаму ж ты сёння такая брудная! – усміхнуўся вартаўнік і пачаў праціраць мурзу мяккай шчотачкай. Але ён не разлічыў свае сілы і незнарок націснуў на далікатную паверхню зорачкі мацней звычайнага. Здарылася бяда. Ад нябеснай зоркі адшчапіўся маленькі асколак і паляцеў уніз да зямлі.

-                     Прабач мяне, зорачка, я не хацеў!- з болем у голасе прамовіў дзядуля. – Ты толькі не хвалюйся, я знайду гэты кавалачак і вярну яго табе!

-                     Не трэба! – быццам рэха пачуўся голас зоркі. – Таму, хто знойдзе мой асколак, я падару яго на шчасце!

-                     Дзякуй, мілая! Прабач мяне яшчэ раз! – вартаўнік з пяшчотай дакрануўся да зоркі, а яна раптам заблішчала намнога ярчэй на здзіўленне мяккім і цёплям святлом!

         Так выпадкова адкрылася самая вялікая нябесная таямніца: не толькі для людзей, ала і для зорак: ласка і пяшчота даражэй усяго на свеце…

 

                                           Паводле Таццяны Дамаронак

Няба́чныя ўсходы – рус.: невидимая лестница

Вартаўні́к - рус.: сторож

Крышта́ль – рус.: хрусталь

Небара́ка – рус.: несчастный

Само́тны – рус.: одинокий

Даліка́тная – рус.: нежная

 

  1. Выканай заданні

Варыянт 1

 

Прозвішча, імя ________________________________________ клас_______

  1. Кім служыў стары дзядуля? Адказ запішіы. (1 бал)                                                                                                                                                      
  2. Знайдзі і падкрэслі сказ, у якім гаворыцца пра тое, як зоркі станавіліся чыстымі. (1 бал)
  3. У якой паслядоўнасці адбываліся падзеі? Растаў лічбы па парадку. (3 бала)

____Сустрэча ката з чалавекам у цёмным паліто.

____Кот застаўся адзін.

____Маленькае кацяня.

____Чалавек і кот пасябравалі.

____Маленькае кацяня.

  1. Чаму зламаная зорачка супакоіла, суцешыла дзядулю? Адказ запішы. (3 бала)                                              
  2. Паразважай, хто можа знайсці кавалачак зорачкі і зорачка падарыць яго на шчасце? (3 бала)                                                                                                                                                                                                                                                                                                         

Варыянт 2

 

Прозвішча, імя ________________________________________ клас_______

 

  1. Які абавязак быў у старога вартаўніка? Адказ запішы. (1 бал)   
  1. Знайдзі і падкрэслі сказ, у якім гаворыцца, што вартаўніку было цяжка працаваць. (1 бал)
  2. Як здарылася так, што вартаўнік зламаў зорачку? Растаў лічбы па парадку. ( 3 бала)

____Дзядуля чысціў зоркі.

____Незнарок націснуў на зорачку.

____Адшчапіўся маленькі асколак.

____Засталася апошняя мурзатая зорачка.

____Падарунак на шчасце.

  1. Чаму зламаная зорачка заблішчала мяккім і цёплым святлом, а не згасла? Адказ запішы. (3 бала)                            
  2. Паразважай, чаму ласка і пяшчота даражэй за ўсё на свеце? (3 бала)________________________________________________________________________________________________________________________